زندگینامه پارکر پالمر

یادداشتی از پارکر پالمر: تاملاتی درباره میراث

در سن و سالی هستم که دیگران از من می‌پرسند مایلم چه میراثی را از خود بر جای بگذارم. همواره پاسخ می‌دهم: «این میراث من نیست- میراث ماست». این میراثی جمعی است که با همه کسانی که برنامه «شهامت و نوسازی» را طراحی و ارائه می‌کنند و همه آن‌هایی که در آن‌ شرکت می‌کنند، ساخته می‌شود.

 

به عنوان یک نویسنده، همیشه مایل بودم ایده‌هایم را به جریان بیندازم تا مردم بتوانند از آن‌ها استفاده کنند. در بیست سال گذشته نیز در «مرکز شهامت و نوسازی» همین کار را انجام داده‌ام. ما در کنار هم، چیزی را خلق کرده‌ایم تا مردم بتوانند به وسیله‌ آن، ایده‌هایش را تا پایان عمر همراه داشته باشند و چه به طور «درونی» و چه به طور «بیرونی» در زندگی خود پیاده کنند. برنامه‌های ما به بسیاری از مردم اجازه داده از راه‌های مختلف، بینش‌هایی را توسعه داده و اقداماتی را انجام دهند تا دنیایمان را به مکانی بهتر تبدیل کنند.

 

باورم این است که موفقیت این مرکز را باید از طریق توانایی‌اش برای جذب افراد شایسته، متعهد و دغدغه‌مندی که برای خدمت به انسانیت تلاش می‌کنند، سنجید. یعنی درست همان افرادی که ما توانسته‌ایم جذبشان کنیم. بنابراین به زعم من، ما موفق شده‌ایم.

 

در مورد نوشته‌هایم چطور؟ در دفتر کارم، دو کتابخانه - هر کدام شامل سه طبقه - وجود دارد که به طور کامل با کتاب‌هایی که نوشته‌ام و با ویرایش‌ها و ترجمه‌های آن‌ها پر شده است؛ همچنین کتاب‌هایی که مقدمه یا فصولی از آن را نوشته‌ام و مطبوعاتی که مقالاتم را چاپ کرده‌اند. اما کلماتی را که در صفحات کتاب‌ها و قفسه کتابخانه قرار دارند، میراث خود نمی‌دانم.

 

میراث، باید چیزی زنده باشد. آنچه برایم اهمیت دارد آن است که مردم، کلامم را با روش منحصر به فرد خود در زندگی‌شان به کار می‌گیرند و به اجتماعات، موسسات و جامعه بزرگتر منتقل می‌کنند. بدون همکاری عمیق و بلندمدت «مرکز شهامت و نوسازی»، هیچ یک از آن‌ها در این مقیاس، قابل حصول نبود. من تا ابد مدیون لطف همکاران، دوستان و شرکت‌کنندگان خواهم بود.

 

اما در مورد میراث شخصی‌ام، امیدوارم که شوخ‌طبعی، حُسن نیت و بخشندگی باشد. امیدوارم که دیگران بگویند ما در کنار هم بسیار خندیده‌ و بسیار مهربانی کرده‌ایم و منبعی سرشار از روح و احساس ساخته‌ایم که هر کسی می‌تواند از آن توشه‌ای بردارد. من نمی‌توانم میراثی بهتر از این تصور کنم.

 

پارکر جی پالمر